POCZUCIE WŁASNEJ WARTOŚCI

Poczucie własnej wartości to dojrzałość osobowości. Dojrzałość to:

• wiem co wiem ale wiem również ile nie wiem i się stale uczę zgodnie z tym co czuję

• wiem, że umiem ale wiem również, że wiele nie umiem i się uczę szybciej lub mozolnie ale działam

• wiem jakie mam cenne wartości w sobie ale wiem również, że ktoś inny ma również wartości i żadne z nich nie są lepsze ani gorsze a wszystkie są dobrem

• wiem, że ja mam pewne zdolności, które mogą posłużyć dobrem dla innych

• wiem, że inni maja wartość, które dobrem posłużyć mogą dla mnie

• wiem, że życie to nieustająca wymiana wartości jakie w sobie wszyscy mamy

• nieustająca wymiana energii

• czuję siebie i wiem co czuję i to rozumiem, potrafię jasno nazwać swoje emocje

• potrafię wiele ale wiele się jeszcze uczę zwłaszcza o sobie i swojej mocy Boskiej

• rozumiem siebie a co za tym idzie rozumiem innych

• mam szeroką perspektywę myślenia, poszukiwania, rozumienia, odczuwania

• zadaję sobie trudne pytania i szukam rozwiązań na nie

• odważnie staję do siebie poszukując rozwiązań dla tego co dobrem mi nie służy

• WIEM ŻE JESTEM DOSKONAŁA W SWEJ FORMIE I POZBYWAM SIĘ ODWAŻNIE WZORCÓW NIEDOSKONAŁOŚCI W SOBIE

• staję do siebie każdego dnia w obserwacji siebie, wdzięczności za siebie i bliskich

• Lista nie ma końca...🤪

Nie ma lepszych i gorszych. Ten Mugol i ten Magik bez siebie żyć nie mogą. Ale jest jeszcze jedna prawda. Mugol jest magikie. A Magic jest mugolem. Kto oglądał Harry Potter to wie ( ja posiadam info od klienta gdyż dla mnie osobiście film drastyczny).

Każdy w sobie ma Magika i Mugola. Tego nie da się oddzielić. I jeśli zrozumiesz sens mojego pisania to może przyjdzie objawienie, że wszystko co piszę i mówię to w podnoszeniu się wzajemnie a nie terapeityzowaniu na kozetce. Może przyjdzie zrozumienie, że wymiana nie jest wyłącznie wymianą dóbr materialnych ale jest również wymianą emergii, usług, czasu, słów, obecności, usłyszenia, itd.

A całość tekstu powstała w toku dyskusji o wdzięczności i jej oficjanemu pokazywaniu, mówieniu, wyrażaniu.

Polecaniu, mówieniu, że dzięki Tobie umiem to i jestem wdzięczny ale jestem wdzięczny również sobie bo chciałem się nauczyć i to zrobiłem. W każdym procesie naszego życia zawsze jest współdziałanie i osobiście czuję, że inaczej to zginiemy marnie jak te warzywa w jednej zupie z wiersza Brzechwy.

Ale najważniejsze... miłuję, miłuję, miłuję wszystkich i wszystko i choćby skały srały to stale beż końca się w tym miłowaniu poszerzam, uczę i każdego dnia do siebie samej staję.

Tak na moją mądrość życiową, obserwacje tego co się obecnie dzieje. A dzieje się jak wiemy na wszystkich płaszczyznach życia łącznie z duchowymi.

DobroCi Kochani 🌹 Nata